Gastenboek

"De toekomst ligt al achter mij."

Opgedragen aan ds. G. Timmer te Kampen

Het laatste stukje valt op zijn plek als ik luister naar de woorden van ds. G. Timmer 1e Paaszondag 2019.

Steeds waren er al aanwijzingen in de wereld, mijn leven, mijn kruistocht. Hoe dichter de dood van Jezus naderde hoe meer intens ik Zijn verdriet en pijn voelde. De voortekenen, die Hij verkondigde, de Judas, de Petrus, de vernedering die Hij - mens geworden - schuldeloos aanvaardde. Onschuldig veroordeeld om onze schuld op zich te nemen.

Heimelijk leed ik met hem mee in mijn eigen kruistocht, waar na 14 jaar (2 x 7) nu een einde is gekomen. Onschuldig aan het mij ten laste gelegde. Mijn Judas, zo mooi vertolkt door Jonker en Hamming in The Passion, met "Werd de tijd maar teruggedraaid. Kon ik maar met jou opnieuw beginnen. Mijn lief, ik hou van jou." Mijn Petrus, die mij 3 x verloochent heeft door te zeggen dat hij mij niet kent.

Intens voelde ik het verdriet op Goede Vrijdag in de dienst in de kerk, waar ik vlak ervoor vernam, dat een goede vriend twee weken geleden overleden was. Een vriend, waardoor ik ongewild, alsof het zo moest zijn, in deze bijzondere kerkgemeenschap terecht ben gekomen.

1e Paaszondag 2019
Galaten 2: 20. "Met Christus ben ik gekruisigd, ikzelf leef niet meer, maar Christus leeft in mij."

Het oude is voorbij, het nieuwe is gekomen.

"De toekomst ligt al achter mij".

Marianne Leeflang